Leven in de Zandbak

De zandbak is mijn omschrijving voor de Droomstaat, het is het leven dat we ervaren zoals we dat ervaren. De zandbak is wat jij wil dat de zandbak is. Jij geeft letterlijk alles in de zandbak alle betekenis en waarde die het heeft en dat is waarom iedereen een andere zandbak ervaart.

De zandbak is het leven op aarde waarin we geloven te bestaan en waar het noodzakelijk lijkt om ‘dingen’ te verkrijgen — eten, vocht, geld, macht, seks, status, bewonderaars, onderdanen — om te kunnen overleven. Hiervoor, zo geloven we, geldt de regel dat alles wat wij zelf vergaren altijd ten koste van iemand anders moet gaan. Wat ik heb kan een ander niet hebben en ik kan het niet hebben zonder het van een ander af te nemen.

Zo is het leven op aarde in dit universum. Net zoals kleine peuters en kleuters in de zandbak vechten en graaien naar die rode speelgoed brandweerauto of die mooie pop, omdat zij er mee willen spelen ten koste van die ander die er nu mee speelt, vechten en graaien wij voor alles wat wij geloven nodig te hebben, ten koste van de ander die er volgens ons minder recht op heeft.

Dit is hoe dit leven op aarde in dit universum lijkt te zijn omdat we geloven dat het zo is. Het lijkt zo te zijn op microniveau en op macroniveau, binnen de familie en vriendenkring en op het politieke wereldtoneel. Kinderen worden misbruikt, relaties eindigen in moord en doodslag, liefde slaat om naar haat, oorlogen worden gevoerd, mensen worden gemarteld, verminkt en vermoord, omdat de ene partij vindt dat hij of zij recht heeft op die rode speelgoed brandweerauto en die mooie pop die de ander lijkt te hebben. Het is absolute waanzin, maar dat is wat dualisme is. Het is niet te veranderen, het is zoals het is en het zal nooit anders zijn zolang we geloven dat wij hier zijn en dat dit de ware realiteit is.

Er is wel enige verlichting mogelijk. We kunnen het zien voor wat het is, namelijk de projectie van het absoluut krankzinnige geloof dat dit leven in de zandbak de waarheid is en dat dualisme mogelijk is binnen de realiteit van het simpele feit dat er geen twee kan bestaan. Bevrijding begint met de realisatie dat wij als mens op aarde in dit universum absoluut krankzinnig zijn en dat onze wereld en ons leven een directe projectie van die krankzinnigheid is.

Verlichting zit hem in de realisatie dat jij dit niet bent, ook al houdt dit niet in dat het leven in de zandbak opeens compleet anders zal zijn. Kinderen worden dan nog steeds misbruikt, relaties eindigen nog steeds in moord en doodslag, liefde slaat nog steeds om naar haat, er zijn nog steeds oorlogen, er worden nog steeds mensen gemarteld, verminkt en vermoord en er wordt nog steeds gevochten om de rode speelgoed brandweerauto en de mooie pop, maar je kunt er donder op zeggen dat je er dan op een andere manier naar zal kunnen kijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s